به نام خداوند جان وخرد
همکاران گرامی ، فرهنگیان شجاع
بر آن نبوده و نیستیم که شیرینی آغاز سال تحصیلی راکه با ماه مبارک رمضان هم زمان گردیده با ذکر حوادث ناگوار گذشته و واقعیتهایی که با آنها روبرو هستیم بر شما تلخ نماییم، اما از آن جاییکه دانستن و آگاه بودن را حق همه میدانیم، به عنوان یک نهاد مدنی که برخاسته از متن جامعه فرهنگیان است وظیفه خود میدانیم ،که از آنچه طی ماههای اخیر بر ما گذشت و همچنین پیگیریها و فعالیتهای انجام گرفته شما را با خبر نماییم.
برادران و خواهران فرهیخته،
همانگونه که میدانید، پیگیریها و فعالیتهای تشکلهای صنفی معلمان با پشتیبانی شما عزیزان منجر به ارائه لایحه مدیریت خدمات کشوری (نظام هماهنگ پرداخت) از سوی دولت سابق به مجلس شورای اسلامی شد، و مجلس هفتم در اولین روز کاری خود با" الزام دولت به تصویب کلیات این لایحه آن را افتخار مجلس هفتم نامید و تحقق همه وعدهها و پاسخ به همه خواستههای بر حق فرهنگیان را منوط به اجرای این لایحه نمود." اما با گذشت بیش از سه سال از تصویب کلیات این لایحه به دلیل ایرادات متعدد شورای نگهبان و همچنین مخالفت و مقاومت شدید دولت در برابر اجرای آن عملاً این لایحه از دستور کار مجلس و دولت خارج گردید ،و امیدهای فراوانی که به ویژه برای فرهنگیان ایجاد شده بود، همگی نقش بر آب شد.
در همین مقطع (ماههای دی تا اسفند 85) تشکلهای صنفی فرهنگیان تحت عنوان شورای هماهنگی تشکلهای صنفی که از اتحاد کانونهای صنفی معلمان سراسر کشور شکل گرفته است .در پاسخ به خواست عمومی فرهنگیان تجمع آرامی را در مقابل مجلس شورای اسلامی و به منظور تأکید بر خواست فرهنگیان بر اجرای بدون قید و شرط لایحه مدیریت برگزار نمودند، که حضور چندین هزار نفراز فرهنگیان در تجمعات خود جوش بعدی گواه روشنی بر خواست قلبی و اراده جمعی معلمان برای پیگیری این لایحه بود.
تجمعاتی که هر بار با متانت کامل آغاز و بدون هیچگونه برخورد و مسألهای پایان مییافت، و نظم و همدلی فرهنگیان میتوانست، الگوی مناسبی از مردمسالاری را در نظام جمهوری اسلامی ایران به نمایش بگذارد،و جا داشت که مسئولین محترم با پاسخ به موقع و منطقی، به این تجمعات آرام پایان داده و لبخند رضایت را بر لبهای مردان و زنان حاضر در مقابل مجلس بنشانند.
اما با تصمیمات نسنجیده و غیرمنطقی که از 23 اسفند آغاز شد عملاً کام همکاران فرهنگی و مردمی که شاهد و پیگیر این ماجرا بودند، تلخ و بدخواهانی که به دنبال ایجاد شکاف در صفوف ملت هستند شادکام شدند.
بازداشت صدها معلم در 23 اسفند و فرستادن آنها به سلولهای انفرادی، ضرب و شتم معلمان در مقابل مجلس و وزارت آموزش و پرورش و در انظار عمومی، صدور احکام آماده به خدمت برای صدها معلم دلسوز، صدور احکام تبعید برای فعالان صنفی، اخراج و بازنشستگی اجباری برخی از فعالان، احضار و برگزاری دادگاههای تخلفات وانقلاب برای دهها فعال صنفی به ویژه اعضای هیئت مدیره تشکلهای صنفی در سراسر کشور و در انتها لغو مجوز فعالیت برخی از تشکلها از جمله اقداماتی بود که به منظور سرکوب حرکت حقطلبانه معلمان ایران صورت گرفت، و اگر نبود پیگیری و حمایت شما همکاران ارجمند قطعاً ادامه راه برای تشکلهای صنفی و نمایندگان شما در این تشکلها غیرممکن میشد.
همکاران گرامی؛
پس از حوادث اسفند سال 85 کانون صنفی معلمان ایران در پیوند با سایر نهادهای مدنی مستقل، تلاشهای ارزندهای در دفاع از حقوق معلمان نموده ،و با حضور در اتحادیه جهانی معلمان سعی در نهادینه کردن فعالیتهای خود از طریق عضویت در مجامع بینالمللی داشته است. در این راستا نماینده کانون صنفی معلمان ایران به دعوت این اتحادیه در پنجمین کنگره جهانی اتحادیه معلمان سراسر جهان که بیش از 50 میلیون معلم عضویت آن را پذیرفتهاند شرکت نموده و به این وسیله زمینه عضویت دائمی معلمان ایران را در این اتحادیه فراهم نموده است، که قطعاً در آینده شاهد دستاوردهای ارزنده این حضور بینالمللی خواهیم بود. همچنین اسقامت و پایداری تشکلها ی صنفی و شماهمکاران آگاه در سراسر کشورنتایج مفید و غیرقابل انکاری داشته است ،که نادیده گرفتن آنها حاصلی جز ایجاد یأس و بیتفاوتی نخواهد داشت.
افزایش نسبی حقوق معلمان، افزایش سقف ارتقاء شغلی، افزایش هر چند اندک عائلهمندی بازنشستگان و فوقالعاده سختی شرایط کار، اعطای همزمان ارتقای شغلی و همترازی به دارندگان مدارک کارشناسی ارشد و بالاتر و ... بخشی از دستاوردهای حرکت صنفی معلمان بوده است.
اما در کنار این دستاوردها هزینهها و تضییقاتی که طی این دوران در حق فعالان صنفی و معلمان دلسوز صورت گرفته نیز غیرقابل انکار است.
به طور مثال:
اصل 23 قانون اساسی صراحتاً اعلام میدارد که « هیچ کس را نمیتوان به صرف داشتن عقیدهای مورد تعرض و مواخذه قرار داد.»
اصل 8 قانون اساسی « امر به معروف و نهی از منکر را وظیفهای همگانی میداند. »
اصل 9 قانون اساسی میگوید « هیچ مقامی حق ندارد به نام حفظ استقلال و تمامیت ارضی کشور آزادیهای مشروع را هر چند با وضع قوانین و مقررات سلب کند. »
اصل 22 قانون اساسی « حیثیت، جان، حقوق، مسکن و شغل اشخاص را از تعرض مصون دانسته است . »
اصل 26 قانون اساسی « شرکت در انجمنهای صنفی را آزاد دانسته و میگوید هیچکس را نمیتوان از حضور در این انجمنها منع کرد.»
و اصل 27 قانون اساسی « تشکیل اجتماعات و راهپیماییها را بدون حمل سلاح به شرط آن که مخل مبانی اسلام نباشد آزاد میشمارد. »
با توجه به اصول فوق توهین و ضرب و شتم معلمان در کنار خانه ملت و بازداشت آنان در مقابل دیدگان مردم، صدور احکام تبعید و اخراج و انفصال، ممنوعیت افراد برای عضویت در کانونهای صنفی معلمان و جلوگیری از تجمعات و همایشهای معلمانی که سلاحی جز قلم و ایمان ندارند،چه توجیهی دارد؟ کدام اصل قانون اساسی یا قانون حقوق شهروندی اجازه میدهد،که معلمان رادرزندانهای انفرادی و با چشمبند، بدون دسترسی به وکیل مورد بازجویی قراردهند؟ براساس کدام منطق شرعی یا حقوقی بعضیها به خود اجازه دادند، تا در پاسخ به خواستههای بر حق کسانی که با آرامش تمام نسبت به وضعیت نامناسب حقوقی خود اعتراض نمودهاند ازخشونت استفاده نمایند؟
با این وصف ،ضمن اعتراض شدید به روند موجود، امیدواریم مسئولان محترم کشور در آغازسال تحصیلی بالغوهمه احکام صادرشده،برای معلمان، راه تعامل وگفتگوراباردیگرباز نمایند.
در پایان با شادباشی دوباره به مناسبت آغاز سال تحصیلی به همه ی معلمان، دانشآموزان و اولیاء محترم آنان، کانون صنفی معلمان ایران حق خود می داند، که به مناسبت 13 مهر (5 اکتبر) روز جهانی معلم مراسمی ویژه همگام وهمسوباسایرمعلمان جهان برگزارنماید. لذا از مسئولان محترم در وزرات کشور، وزارت آموزش و پرورش و استانداریها تقاضا میشود به این حق قانونی فرهنگیان احترام گذاشته و تمهیدات لازم را برای برگزاری مراسم این روز فراهم نمایند.
ضمناً از کلیه معلمان درسراسرکشورانتظار داریم که درروزپنجشنبه مورخه ی ۱۲/مهرماه/۱۳۸۶ازساعت ۱۰تا۱۲ در نوبت صبح و۱۵تا۱۷ در نوبت عصر نخستین جلسه ی شورای هماهنگ معلمان مدارس سراسر کشور را تحت عنوان زنگ همبستگی معلمان برگزار نمایند.وضمن تبادل نظرپیرامون مسائل آموزشی،تربیتی وصنفی معلمان با امضای طومارها وارسال آن به مجلس شورای اسلامی، برخواست خودمبنی براجرای لایحه مدیریت خدمات کشوری و رفع مشکل فعالان صنفی تأکید نمایند. قبلاازهمکاری مدیران محترمی که دربرگزاری این شورادرکنارمعلمان هستند تشکر می کنیم .
با سپاس
کانون صنفی معلمان ایران
۴/مهرماه/۱۳۸۶ |
