معلمان قرمز شدند

   سانسور  خبری معلمان

نامه هايي كه يك پيك ويژه از سوي "وزارت ارشاد" به دفاتر روزنامه هاي چاپ تهران مي آورد،براي "مديران مسوول" روزنامه ها بسيار آشناست؛برگه هاي A5 زرد رنگي با دو مهر قرمز بيضي شكل كه كلمه هاي «آني» و «محرمانه» را روي برگه حك كرده و به امضاي «مديركل مطبوعات و خبرگزاري هاي داخلي وزارت ارشاد» رسيده است.اين برگه ها،"سند مميزي و سانسور" گسترده در جرايد ايران محسوب مي شود چه،روزي در آن ها به مطبوعات دستور داده شده كه از پوشش اعتصاب هاي كارگري شركت واحد خودداري كنند و روز ديگري اجازه ي انتشار زواياي راستين جنگ سي و سه روزه ي خاورميانه يا واقعيت هاي بحران هسته اي ايران را از روزنامه هاي تهران مي گيرند.البته خوب نه تنها روزنامه ها و روزنامه نگاران و وزارت ارشاد و ساختار سياسي ايران كه ماست بندي هاي موجود كشور هم مي دانند؛سانسور گسترده ي مطبوعات مملكت چيز تازه اي نيست.اين مميزي از همان يكي،دو سال پس از پيروزي انقلاب وجود داشته و دارد و در اين همه مدت شايد تنها كمي مرزهايش تنگ و گشاد شده باشد.آن چيزي كه از قضا ديگر تازه هم نيست اما هم چنان توجه آدمي را برمي انگيزانند،محتواي نامه هاي زردرنگ ارشاد است.اين برگه ها در حقيقت «مصوبه هاي شوراي عالي امنيت ملي» درباره ي سانسور خبرهايي به روزنامه ها ابلاغ مي كند كه براساس اعتقاد آن شورا انتشار آن ها مي تواند «امنيت ملي» را دچار خدشه سازد.اين كه اساسن اين امنيت ملي كدام موجود ميكروسكوپي ضعيف رنگ و رو وارفته اي است كه با يك اعتصاب تعدادي از كاركنان شركت واحد و يا اعتراض يك واحد دانشجويي و يا نوشتن حقايق سرزمين فلسطين حيات و مماتش به خطر مي افتد،خوب پرسش چند بار تكراري شده اي است كه هم چنان بي پاسخ مانده اما در اين جا چيزهاي جالب تري هم به چشم مي خورد.در يكي از آخرين شاهكارهاي شوراي عالي امنيت ملي كه به وسيله ي همين برگه هاي آني محرمانه به روزنامه ها ابلاغ شده است،پوشش اخبار صنفي معلمان و اعتراض و  تجمع و اعتصاب هاي اين قشر فرهيخته به مصاديق اقدام عليه امنيت ملي افزوده شده و از روزنامه ها خواسته اند تا «اطلاع ثانوي» از درج هرگونه خبر در اين زمينه خودداري كنند.اين آخرين ابلاغيه ي سانسور شايد از آن جهت كه تكرار يك روال كاملن مرسوم است،عجيب و غريب به نظر نيايد اما از آن جهت كه قشر معلم را هدف قرار داده،حقيقتن قابل تامل است.حتا خود آقايان هم به خوبي مي دانند كه "درد معلمان" چيست و حتم دارند كه اين قشر اصلن "سياسي" نيستند،با كسي هم دعوا ندارند كه بخواهند به امنيتش تجاوز كنند.معلمان از سال ها قبل يك خواسته ي صنفي كاملن روشن دارند كه اگر پاسخ داده مي شد،اساسن كار به اين جا نمي رسيد و شوراي عالي امنيت آقايان مجبور به تحمل اين همه زحمت براي صدور يك مصوبه ي ديگر نبود.درخواست «رعايت احترام شغلي و مساوات در دريافتي هاي كارمندان يك دولت»،امنيت ملي كدام گوشه ي اين دنيا را به خطر انداخته كه در ايران چنين شود؟يك نگاه كوتاه و گذرا به سرويس كارگري خبرگزاري "ايلنا" احتمالن براي اين كساني كه قرار است،امنيت ملي را تامين كنند لازم و واجب است تا بدانند كه درخواست افزايش حقوق در هيچ كجاي دنيا از آسيا تا آفريقا و از اروپا تا امريكا اقدام عليه امنيت ملي به حساب نمي آيد و هر روز ده ها اعتصاب هاي گسترده كارگري و كارمندي براي "افزايش دستمزدها" در هر گوشه ي جهان رخ مي دهد،بي آن كه در هيچ كجاي ديگر اين كره ي خاكي كسي احساس كند امنيتش به به خطر افتاده است.يا ما در اين كره ي خاكي زندگي نمي كنيم يا احتمالن تنها ما در تمام اين كره ي خاكي زندگي مي كنيم و مابقي در كرات ديگري به سر مي برند كه امنيت ملي ما اين همه با امنيت ملي ديگران تفاوت دارد.

                                                    منبع :جنبش فرهنگیان