حقوق معلمان از نگاه سازمان مديريت

سازمان مديريت و برنامه‌ريزي به داشتن بافت كارشناسي قوي، دقت نظر و تحليل علمي از مسائل اقتصادي، مالي و اداري شناخته شده است. اما گزارش منتشرشده اين سازمان در مورد حقوق و مزايا و تسهيلا‌ت ويژه فرهنگيان و مقايسه آن با ساير دستگاه‌ها، باعث شگفتي معلمان و صاحبنظران مسائل اجتماعي و اقتصادي ‌شد.

اين گزارشي است مخدوش، پراشتباه و آميخته به مسائل سياسي و اجتماعي روزمره كه در جهت اثبات يك فرضيه غلط تهيه و منتشر شده است:< فرهنگيان از تبعيض رنج نمي‌برند بلكه در مقايسه با ساير كاركنان دولت، حقوق بيشتري مي‌گيرند و از تسهيلا‌ت رفاهي بهتري برخوردارند.> ‌

نحوه تنظيم گزارش به گونه‌اي است كه خواننده تصور مي‌كند ارقام مندرج در جدول‌ها، حقوق و مزاياي كنوني معلمان است. اين نكته گزارش در رسانه‌ها برجسته شده كه گويا دبير داراي مدرك ليسانس گروه 12 در حال حاضر ماهانه مبلغ 499 هزار تومان حقوق مي‌گيرد. اين در حالي است كه جمع ارقام در رديف‌هاي اعلا‌م شده همين گزارش رقم 419 هزار تومان را نشان مي‌دهد كه با مبلغ اعلا‌مي در گزارش 80 هزار تومان فاصله دارد. حقوق معلمان گروه 12 مبلغي بين 300 تا 350 هزار تومان است كه پس از كسر كسورات قانوني مبلغ دريافتي بين 270 تا 320 هزار تومان مي‌شود. قرار است در سال 84 حقوق معلمان بر اساس جدول‌‌هاي ارائه‌شده محاسبه شود. در گزارش به مبناي قانوني اين افزايش و محل تامين اعتبارات آن اشاره‌اي نشده است. نظرات متفاوتي در مورد شيوه و ميزان افزايش حقوق كاركنان در دولت، سازمان مديريت و مجلس وجود دارد. دولت بر ايده افزايش پلكاني تاكيد مي‌كند، نمايندگان مجلس درصدد رفع ايرادات لا‌يحه مديريت خدمات كشوري هستند و برخي هم بر افزايش حقوق‌ها بر اساس ضريب تورم و به ميزان 10 درصد نظر دارند.

نكته ديگري كه واكنش‌‌هاي منفي بسياري در ميان معلمان برانگيخته است، مقايسه حقوق معلمان با كارمندان 6 دستگاه ديگر شامل دادگستري، ارشاد، بازرگاني، محيط‌زيست، خبرگزاري دولتي و وزارت تعاون است. ملا‌ك سازمان مديريت براي دستچين كردن اين دستگاه‌ها از ميان بيش از 50 دستگاه دولتي چيست؟ هرچند صحت ارقام ذكر شده در جدول‌ها مانند حقوق معلمان گروه 12، به شدت مورد ترديد است اما انتخاب اين 6 دستگاه مويد وجود يك پيش‌فرض است كه كارشناسان و مديران سازمان در پي اثبات آن بوده‌اند. اين تصور وقتي تقويت مي‌شود كه هيچكدام از دستگاه‌هاي برخوردار مانند سازمان مديريت و برنامه‌ريزي، وزارت نفت، امور خارجه، اطلا‌عات، صداوسيما و برخي گروه‌هاي شغلي مانند هيات‌هاي علمي دانشگاه‌ها و قضات دادگستري در اين مقايسه وارد نشده‌اند. معلمان هرگز نگفته‌اند كه تنها گروه كارمندان دولت هستند كه گرفتار تنگدستي و سختي معيشتند. همچنين آنها به حقوق كاركنان دستگاه‌هايي مانند شركت نفت و سازمان مديريت اعتراضي ندارند، بلكه به كمي حقوق خود معترضند. نكته‌اي كه سهوا يا عمدا از ديد كارشناسان سازمان مديريت پنهان مانده و در اين گزارش به آن اشاره نشده اين است كه شايد در 8 رديف مورد بررسي مانند حقوق مبنا و فوق‌العاده شغل تا كمك‌‌هزينه عائله‌مندي و حق اولا‌د، تفاوتي در جهش حقوق كارمندان وجود نداشته باشد. اما رديف‌هاي حقوقي فيش كارمندان برخي دستگاه‌ها 4 تا 8 رديف اضافي دارد. مديران برخي دستگاه‌ها از محل درآمدهاي دستگاه و يا بودجه در اختيار مديران و منابع ديگر، به صورت ثابت يا موردي، پرداخت‌هاي ديگري هم دارند و به مناسبت اعياد ملي و مذهبي و ايام سوگواري و بهانه‌هاي ديگر به صورت نقدي و غيرنقدي به كارمندان خود مبالغي مي‌پردازند كه گاه ميانگين اين دريافتي‌ها از حقوق ماهانه يك معلم بيشتر است. بياييد خالص دريافتي سالا‌نه يك معلم را با خالص دريافتي يكي از كارشناسان سازمان مديريت مقايسه و نتايج آن را شجاعانه اعلا‌م كنيد. البته معلمان حسود نيستند. آن حقوق و مزايا حق شماست. اما قبول كنيد با توجه به هزينه‌هاي ضروري يك خانوار 4 نفره، اداره زندگي با حقوق 300 هزار توماني امكان‌پذير نيست. برخلا‌ف آنچه كه در گزارش سازمان مديريت آمده، معلمان و فرهنگيان از تسهيلا‌ت ويژه وام مسكن با بهره 4 درصد استفاده نمي‌كنند.

سوبسيدي كه از طرف وزارتخانه به استفاده‌كنندگان از وام مسكن تعلق مي‌گيرد، تا سقف 3 ميليون تومان را شامل مي‌شود و مبلغ آن كلا‌ بين 6 تا 12 هزار تومان است كه مدت 4 سال است پرداخت آن قطع شده است، استفاده از شرايط ويژه ثبت‌نام تلفن همراه كه در جدول آ‌مده بيشتر به طنز شبيه است. معلمان براي دريافت سيم‌كارتي كه در بازار به قيمت 290 هزار تومان فروخته مي‌شود 360 هزار تومان پرداخته‌اند و يك‌سال انتظار كشيده‌اند، استفاده از درمانگاه‌هاي ويژه فرهنگيان نيز داستان تلخ ديگري است.

درمانگاه‌هايي با كيفيت پايين كه توسط پيمانكاران خصوصي اداره مي‌شوند و استفاده از آنها براي عموم آزاد است و هيچ مزيتي براي فرهنگيان قائل نشده‌اند. لا‌زم نيست حقوق دبيران ليسانس را با كارمندان ساير ادارات مقايسه كنيد. حقوق معلمان را با ميانگين دريافتي كارگران بي‌سواد و فاقد مهارت مشمول قانون كار و يا با خدمتكاران و آبدارچي‌هاي برخي دستگاه‌ها مانند وزارت نفت و سازمان مديريت مقايسه و نتيجه را با شجاعت اعلا‌م كنيد. معلمان زياده‌خواه نيستند. آنها حداقل را مي‌خواهند، رفاه پيشكش ديگران